W tym kontekście turystyka nie może być/ jedynie źródłem dochodów. Innymi słowy, dochodowość turystyki, choć jest ważna, nie może stanowić jedynego kryterium oceny zachęt, jakie poszczególne państwa powinny wprowadzać dla tego typu działalności. W świetle takiej opinii turystyka socjalna jest celem, do którego społeczeństwo powinno dążyć ze względu na potrzeby ludności najbardziej upośledzonej pod względem możliwości korzystania z prawa do wypoczynku.
Trzeba wreszcie powiedzieć, że turystyka socjalna, jako kategoria historyczna, może zniknąć w miarę zanikania rażących różnic pod względem szans życiowych i dochodów ludności oraz likwidacji stref nędzy i ubóstwa.
Go to content
Content
Archive for the ‘mitologia’ Category
22
Feb
2010
Turystyka źródłem dochodów
22
Feb
2010
Koncepcja turystyki alternatywnej
Podobne wątpliwości długo jeszcze będą towarzyszyły zjawisku turystyki, które można zaliczyć do trwałego żywiołu współczesnej cywilizacji, trudnego do opanowania. Pozostaje sprawa ograniczania źródeł tych wątpliwości. Uważa się, iż skalę dysfunkcji współczesnej, masowej turystyki może znacząco złagodzić koncepcja turystyki alternatywnej.
Turystyka alternatywna, w odróżnieniu od masowej, jest procesem sprzyjającym rozwojowi sprawiedliwych, równoprawnych dla członków różnych społeczności, twórczych form podróży, gdzie się dąży do znalezienia rozwiązań prowadzących do wzajemnego zrozumienia, solidarności i równości między zaangażowanymi stronami.
Główną ideą turystyki alternatywnej jest poszukiwanie kontaktu z ludnością autochtoniczną. Jako podstawę tej motywacji wymienia się dążenie turystów do poznania kultury odwiedzanego kraju czy regionu, jego historii, gospodarki i sposobu życia mieszkańców. Nietrudno zauważyć, iż te cele turystyki alternatywnej można osiągnąć, uprawiając krajoznawstwo turystyczne.
22
Feb
2010
Społeczeństwo konsumpcyjne
Uogólniając przedstawione wyżej pewne cechy turystyki alternatywnej, można ją określić następująco. Turystyka alternatywna jest to próba znalezienia i upowszechnienia rozsądnych, innych możliwości, odmiennych w stosunku do przeważających dotychczas szablonowych form turystyki masowej, zawierającej wiele dysfunkcji. Jest to turystyka oparta na motywach krajoznawczych, uprawiana w małych, często nieformalnych grupach, także indywidualna, turystyka trudna, wymagająca gruntownego przygotowania, odporności psychicznej, wysiłku umysłowego i nierzadko fizycznego.
Jeśli się podzieli hipotezę, że społeczeństwo czasu wolnego zastąpi społeczeństwo konsumpcyjne, to pozostanie do rozwiązania trudny problem humanizacji współczesnej turystyki. Wolno sądzić, iż jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest właśnie turystyka alternatywna. W imię realnych faktów trzeba jednocześnie stwierdzić, iż ten rodzaj turystyki nie zastąpi turystyki masowej, choć może z nią koegzystować w sferze wartości i moralności.
Z encyklopedii o starożytności is proudly powered by
WordPress :: Theme by Trilobita.co.uk
