W tym kontekście turystyka nie może być/ jedynie źródłem dochodów. Innymi słowy, dochodowość turystyki, choć jest ważna, nie może stanowić jedynego kryterium oceny zachęt, jakie poszczególne państwa powinny wprowadzać dla tego typu działalności. W świetle takiej opinii turystyka socjalna jest celem, do którego społeczeństwo powinno dążyć ze względu na potrzeby ludności najbardziej upośledzonej pod względem możliwości korzystania z prawa do wypoczynku.
Trzeba wreszcie powiedzieć, że turystyka socjalna, jako kategoria historyczna, może zniknąć w miarę zanikania rażących różnic pod względem szans życiowych i dochodów ludności oraz likwidacji stref nędzy i ubóstwa.